12 Ocak 1920 tarihinde toplanan Osmanlı Meclis-i Mebusanına Burdur temsilcisi olarak katılan Hüseyin Baki (Çelikbaş) Bey İstanbul’a giderken Ankara’da Mustafa Kemal ile görüşmüş ve daha sonra İstanbul’a geçmiştir. Ancak İstanbul işgal edildikten sonra Ankara’ya katılmakta gecikmiş ve bu yüzden TBMM üyesi olması mümkün olmamıştır. Bu konuda Kazım Öztürk tarafından kaleme alınan Türk Parlamento Tarihi adlı eserde “meclisin açılışından yirmi üç gün sonra Ankara’ya geldi, izinsiz ve özürsüz Ankara’ya gelmesinin gecikmesi I. Dönem TBMM üyesi olmasını engelledi” deniliyor. Ancak, TBMM’nin 5 Temmuz 1920 tarihinde yapılan 28. oturumunda Hüseyin Baki Bey’in, ailesinin rahatsızlığından dolayı bir süre daha onların yanında olması gerektiği için izinli sayılmasına dair dilekçesi okunur. Bunun üzerine bazı milletvekilleri “O Zat henüz Meclise kabul olunmadı” diye itiraz edince oturum başkanı resmen meclise takdim olunmadığı için işlem yapılamaz gerekçesiyle telgrafını işleme koymaz. Ayrıca şunu da biliyoruz ki TBMM’ne İstanbul’dan gelmeyen milletvekillerinin meclise kabul edilmemesine dair kanun teklifi 18 Temmuz 1920’de sunuldu. Daha sonra meclis 27 Ekim 1920 tarihinde bu tarihten sonra meclise gelecek Meclis-i Mebusan üyelerinin kabul edilmeyeceği kararını aldı. Dolayısıyla Hüseyin Baki Bey’in kabul edilmeme sebebi gecikme olmasa gerek. Çünkü az sonra da göreceğimiz gibi İstanbul’dan çıkamayan Burdur Milletvekili Veliyüddin Bey’in mazereti makul görülerek 10 Şubat 1921 tarihinde meclise kabul edildi. Muhtemelen Hüseyin Baki Bey İstanbul’da olmadığı ve Ankara’ya gelmesi mümkün olduğu halde gelmediği için milletvekilliği kabul edilmedi. Bunu tam olarak anlamak için meclise çektiği izin telgrafının keşide yerine bakmak gerekmektedir.
Birinci dönem üyeliği kabul edilmeyen Hüseyin Baki Bey ikinci dönem TBMM üyesidir ve 9–10–11–12–13–17–18. dönem Burdur Milletvekili Fethi Çelikbaş’ın da amcasıdır.
Kaynak: Turgut Ermumcu, “Birinci Dönem Türkiye Büyük Millet Meclisinde Burdur Milletvekilleri ve Meclis Çalışmaları”, Kuva-yı Milliye’den Cumhuriyet’e Burdur, Editör: Zafer Gölen, Fakülte Kitabevi, Isparta 2011, s.236-237.